Vooralsnog in evenwicht
De rente op Amerikaanse 10-jarige staatsobligaties staat momenteel rond de 4,47% en die op Duitse 10-jarige staatsleningen bedraagt ongeveer 3,0%. Dat is lager dan medio mei, toen een stijging van de olieprijs zorgde voor oplopende rentes.
We zijn hiermee dan ook terug binnen de bandbreedtes waarin deze rentes eerder ook al lange tijd bewogen. Het ultralange deel van de rentecurve blijft relatief hoog, omdat markten denken dat de inflatie mogelijk langer hoog blijft.
De Amerikaanse staatsobligatiemarkt is de grootste markt voor staatsleningen en daarom richtinggevend voor de wereldwijde obligatiemarkten, met inbegrip van de veel kleinere en gefragmenteerde Europese obligatiemarkt. Het is dan ook belangrijk om naar de Amerikaanse economie te kijken. Die lijkt veerkrachtig, afgaande op belangrijke macro-indicatoren en de forse AI-gerelateerde kapitaalinvesteringen. Deze investeringen zorgen onder meer voor kapitaalstromen naar de VS en bieden steun aan de Amerikaanse aandelenmarkt – en daarmee aan de vermogensgroei van Amerikaanse huishoudens.
Ondertussen is het voor bedrijfsobligaties wat lastiger geworden om hun positieve performance door te zetten, nu bepaalde modellen erop wijzen dat het aantal wanbetalingen licht gestegen is. Toch bevindt de wanbetalingsratio zich nog altijd op een historisch laag niveau gemeten over de afgelopen decennia. Gezien dit alles zijn de koersbewegingen in de markten voor staats- en bedrijfsobligaties relatief beperkt (zeer lage volatiliteit).
Het korte einde van de rentecurve wordt sterk beïnvloed door het beleid van centrale banken. Zij nemen een meer verkrappingsgezinde houding aan (meer geneigd om de beleidsrente te verhogen), nu de inflatie wereldwijd weer begint op te lopen. Voor de lange rente is de richting van de olieprijs een belangrijke factor – en die heeft recent weer een stapje terug gedaan. De situatie in de Golfregio blijft onzeker, maar er lijkt een fragiel diplomatiek evenwicht te ontstaan waarin de spanningen af en toe oplaaien. Dat kan niet voor altijd zo doorgaan, maar de markten ogen vooralsnog niet al te bezorgd. Vaak zien we de-escalatie van een geopolitiek conflict na een periode van marktstress.
We blijven langlopende obligaties vermijden. En we kijken goed naar de kredietkwaliteit van bedrijven en overheden die obligaties uitgeven. Voor beleggers met een overschot aan liquide middelen die aarzelen om actief de markt in te stappen, kan beleggen in de geldmarkten een manier zijn om cash te spreiden.