Risico van inschattingsfouten
Obligatierentes bewogen deze week veelal zijwaarts, na een stijging afgelopen vrijdag toen het Amerikaanse arbeidsmarktrapport over mei werd gepubliceerd. Dat rapport zorgde ervoor dat markten een renteverhoging door de Federal Reserve (Fed) tegen het einde van dit jaar inprijsden.
Dit stond in schril contrast met de renteverlagingen waar de markten tot in februari nog op rekenden. De Fed kan ervoor kiezen om toch verruimingsgezind te blijven (meer geneigd tot renteverlagingen), vooral nu Kevin Warsh beëdigd is als nieuwe voorzitter van de Fed. Warsh heeft eerder laten doorschemeren graag lagere rentes te zien. Maar hoge energieprijzen en inflatie, een sterke arbeidsmarkt en degelijke economische groei kunnen de Fed de andere kant op dwingen – of er op zijn minst voor zorgen dat de Amerikaanse centrale bank een pas op de plaats maakt. De persconferentie na Warsh’ eerste Fed-beleidsvergadering als voorzitter (volgende week) is dan ook zeker iets om in de gaten te houden.
Op donderdag verhoogde de Europese Centrale Bank (ECB) de rente met 25 basispunten. Dat was geen verrassing: de renteverhoging was al wekenlang volledig door de markten ingeprijsd. De vraag was eerder welke toon ECB-voorzitter Christine Lagarde zou aanslaan in haar persconferentie. Tijdens dit persmoment bevestigde Lagarde de verkrappingsgezinde houding van de centrale bank (meer geneigd tot renteverhogingen). De ECB lijkt vastbesloten om niet opnieuw achter de feiten aan te lopen (zoals centrale banken in ontwikkelde markten na de pandemie deden).
De bedrijfsobligatiemarkten blijven veerkracht tonen. Deze markten lijken zich er weinig van aan te trekken dat de Straat van Hormuz feitelijk nog steeds gesloten is en dat het staakt-het-vuren tussen de VS, Israël en Iran verder onder druk is komen te staan. Beleggers in bedrijfsobligaties lijken ervan uit te gaan dat er op tijd een akkoord wordt bereikt om de Straat van Hormuz te heropenen, voordat een fysiek tekort aan olie (in plaats van enkel hogere prijzen) problemen veroorzaakt voor de reële economie. Wij denken dat de markten de situatie mogelijk te rooskleurig inschatten. De kans dat de risicopremies op bedrijfsobligaties gaan stijgen (en de koersen van deze leningen dalen) neemt toe. Niet alleen omdat Trump nu weer vaker luchtaanvallen op Iran lijkt te overwegen, maar ook omdat er steeds minder tijd is om de Straat van Hormuz te heropenen voordat er daadwerkelijke olietekorten ontstaan.
Het risico van inschattingsfouten zien we ook bij de Fed en de ECB. En verkeerde inschattingen door deze centrale banken kunnen leiden tot beleidsfouten. De Amerikaanse economie is niet afhankelijk van olie uit het Midden-Oosten en blijft robuust, terwijl de uitrol van AI al bijdraagt aan inflatie. De Europese economie, als energie-importeur, lijkt juist veel kwetsbaarder. Als de Straat van Hormuz gesloten blijft, kunnen renteverhogingen in de VS noodzakelijk zijn om te voorkomen dat inflatie zich verder uitbreidt. In Europa is het risico op een recessie groter – en renteverhogingen zouden dat risico alleen maar doen toenemen.