COP28 bepalend voor strategie oliegiganten

Het hoofddoel van deze jaarlijkse klimaatconferentie is om de wereldwijde temperatuurstijging op lange termijn te beperken tot 1,5 graden Celsius. Desondanks koerst de wereld momenteel af op een opwarming van 2,5 tot 2,9 graad aan het eind van deze eeuw. Deze opwarming vergroot onder andere de kans op natuurrampen, waarbij vooral de meest kwetsbare landen het hardst worden getroffen. Het versnellen van de energietransitie is daarom het belangrijkste onderwerp op deze klimaattop.

Tijdens de top wordt onder andere melding gemaakt van de voortgang van de individuele landen. Hierbij wordt gebruik gemaakt van een Global Stockstake. Deze “landkaart” geeft aan hoever elk land is in het nakomen van de afspraken die zijn gemaakt om de opwarming van de aarde te beperken.

Daarbij zullen landen met een grotere economie en grotere verantwoordelijkheid voor emissies ambitieuzere maatregelen moeten nemen. Ook klimaatfinanciering staat hoog op de agenda, met speciale aandacht voor het zogenoemde “loss and damage”-fonds waarmee kwetsbare landen kunnen worden gecompenseerd.

Er is ook kritiek op de COP, waaronder dat er te weinig concrete voortgang word geboekt. Daarnaast zijn er vraagtekens bij de rol van de olie- en gasgezinde staat Dubai als gastland. Dit land heeft baat bij stevige invloed op de uitkomst van de COP. Wij zijn van mening dat ondanks de ogenschijnlijk trage voortgang en de locatie deze klimaattop van groot belang is en kansen biedt om tot wereldwijde afspraken te komen die het nationale belang overstijgen.

In de afgelopen jaren is de vraag naar olie en gas groot gebleven en de verwachting is dat dit niet zomaar verandert. Dit geeft olieverwerkende bedrijven het vertrouwen dat hun activiteiten winstgevend blijven en het vormt een drijfveer om naast de zoektocht naar nieuwe olie- en gasvelden zich te blijven richten op grote overnames. De draai van traditionele olie- en gasgigant naar duurzame energiespeler is complex en kostbaar. Deze zaken bij elkaar zorgen ervoor dat de olie- en gassector achterblijft bij andere sectoren in het streven naar een netto nul koolstofuitstoot in 2050.

Concrete stappen rondom de afbouw van fossiele energie kunnen als gevolg hebben dat activa (zoals oliereserves) in waarde dalen, of zelfs hun waarde volledig verliezen. Het is daarom voor zowel olieverwerkende bedrijven als beleggers van groot belang dat er zo snel mogelijk een duidelijke globale strategie wordt geformuleerd.

Het al of niet meebewegen in de energietransitie vormt voor bedrijven hetzij een kans hetzij een risico. Niet meegaan creëert een groter risico op problemen die voortkomen uit bijvoorbeeld nieuwe wet- en regelgeving. Zo worden bedrijven in het kader van de Corporate Sustainability Reporting Directive (CSRD) geacht transparanter te zijn over hun inspanningen op het gebied van duurzaamheid. Bijvoorbeeld over de CO2-uitstoot, milieuvervuiling en wat de kosten zijn om het bedrijf naar netto nul uitstoot te krijgen.

Door deze CSRD zullen de verschillen tussen bedrijven duidelijker aan het licht komen, wat zich kan vertalen in gevolgen voor de waardering van een bedrijf. Voor beleggers iets om in de gaten te houden en voor bedrijven reden om toch de stap te zetten. Daarom kiezen wij voor bedrijven die innovatief zijn en voorlopen in de energietransitie.

Wij zien een kans voor olie- en gasbedrijven om met hun kennis, kapitaal en capaciteit de de-carbonisatie kalender te leiden. Daarmee kan de sector een belangrijke rol spelen bij het oplossen van de klimaatcrisis en zal de sector niet alleen overleven maar ook kunnen groeien, wat kansen biedt voor beleggers.

De verwachting is dat met een duidelijke wereldwijde strategie energiebedrijven zich verder durven, willen en kunnen aanpassen, bijvoorbeeld door (meer) te investeren in hernieuwbare energie, innovatie en oplossingen voor bijvoorbeeld de opvang en opslag van co2. De uitkomst van de COP kan daarin een belangrijke stok achter de deur zijn.