Met de woningmarkt als heet hangijzer moet Hugo de Jonge als aankomend minister van VRO zich snel inlezen op complexe dossiers. Iedereen kijkt bovendien kritisch naar of en hoe hij de woningbouwproductie weet op te schroeven naar 100.000 woningen per jaar.
In het coalitieakkoord staat: “We bouwen in heel Nederland, zowel binnen- als buitenstedelijk.” Dat maakt dat beschikbare middelen niet volledig ten gunste staan van de in juni 2021 door het ministerie van BZK, aangewezen “veertien grootschalige woningbouwgebieden met ontsluitende infrastructuur”. Deze gebieden bevinden zich namelijk voor een groot deel rondom de grote steden. Een eerste balanceeract voor de nieuwe minister dient zich aan.
Gevolgen klimaatverandering onderbelicht
Om de woningbouwproductie aan te jagen, is regie vanuit de minister van VRO broodnodig. Naast een duidelijk handelingsperspectief voor zowel nieuwe bouwlocaties als bestaande binnenstedelijke locaties, moet hij rekening houden met de gevolgen van klimaatverandering. In antwoord op de adviesaanvraag door de ministeries van BZK en Infrastructuur en Waterstaat stelde deltacommissaris Peter Glas begin december dat de woningbouwplannen onvoldoende rekening houden met overstromingen, wateroverlast en bodemdaling. Er is meer geld nodig voor het op een klimaatbestendige manier bouwrijp maken van locaties en dijkversterking vraagt meer ruimte. Dat geldt ook voor de 440.000 te bouwen woningen (tot 2040) in de 14 woningbouwgebieden.
Concurrerende opgaven in schaarse ruimte
Het College van Rijksadviseurs deed daar met Kerst een schepje bovenop en pleit voor een gelaagde aanpak waarbij verschillende opgaves worden afgewogen die beslag leggen op schaarse ruimte, zoals wonen, mobiliteit, landbouw, water en welzijn. Eerst in scenario’s vooruitkijken tot honderd jaar om dan pas te komen tot concrete projecten en maatregelen in het kleine en dichtbevolkte Nederland. Een tweede balanceeract tekent zich af.
Durf nodig voor aanpassing plannen
Toekomstbestendige woningbouw kan niet zonder schaken op verschillende borden. De Jonge moet zich flink invreten en moet durf tonen om de plannen voor de 14 woningbouwlocaties te wijzigen of te bevriezen. Voorlopig lijken 100.000 nieuwe woningen per jaar niet haalbaar. Met de vasthoudendheid en het uithoudingsvermogen dat we van De Jonge kennen heeft hij wel belangrijke ingrediënten in huis om alle balanceeracts door te ontwikkelen tot een booster voor een doordacht woningbouwprogramma.
Deze column verscheen eerder in Cobouw op 11 januari 2022
Over de auteur
Leontien de Waal is sectorbanker Bouw. Zij volgt de belangrijkste trends en ontwikkelingen in de gebouwde omgeving. Haar ervaring en netwerk, aangevuld met kennis uit de studie Master City Developer (gebiedsontwikkeling), brengt ze in bij klanten van ABN AMRO.
Lees verder in de bouwsector
De Nederlandse bouwsector behoorde de afgelopen jaren tot een van de best presterende sectoren, ondanks verschillende uitdagingen waar de sector mee te maken heeft. Voorbeelden zijn het stikstof-dossier, de forse prijsverhogingen van energie en bouwmaterialen en ook de personeelstekorten. Gedreven door trends, innovaties en wet- en regelgeving groeit de relevantie van thema’s als duurzaamheid en milieu-impact en zoekt de sector zijn weg naar een nieuw evenwicht.
