Het is kerstvakantie. Ik kijk naar mijn zoon (net 11) op de bank. Hoodie. Oordopjes. Duimen op topsnelheid. Minecraft. Shorts. TikTok. Alles tegelijk. Ik vraag: “Wat wil jij later worden?” Hij haalt zijn schouders op. “Iets met gamen.” Eerder was het een combinatie van uitvinder en timmerman. Daar was ik meer van gecharmeerd.
Digitale verbeelding en beloning
Als ik vertel dat ik werk met bedrijven in de gebouwde omgeving, van ontwerp en bouwen tot beheer en onderhoud, zie ik zijn blik afdwalen. Te veel woorden. Te weinig beeld. Geen beloning. Geen level-up in een game. Misschien ligt het probleem niet bij hem, maar bij ons.
Wij praten over processen, kwaliteitskaders en procedures. Over SO/VO/DO-fases, voortgangsoverleggen, financiering en bestuurlijke afstemming. Tieners leven in digitale werelden. Ze bouwen ze zelf. Blok voor blok en met directe feedback van medespelers. In Minecraft weet je meteen: blijft het staan, of blaast een Creeper (een vijandig personage) je halve dorp op? Eerlijk gezegd lijkt dat verdacht veel op gebiedsontwikkeling.
“Minecraft lijkt verdacht veel op gebiedsontwikkeling.”
Leontien de Waal
Sector Banker Bouw
Spannende karakters horen bij het spel
In beide gevallen begint het met een idee. Een wijk, een gebied, een belofte. Dan komen de Villagers: eigenwijze dorpelingen die mompelend rondlopen en ieder hun eigen wensen en ruilvoorwaarden hebben. Gemeente hier, waterschap daar, ontwikkelaar, belegger, bouwer, beheerder, bewoner. Iedereen wil iets anders. Niemand spreekt dezelfde taal, maar zonder Villagers kom je helemaal nergens.
Net als je denkt dat het loopt, verschijnt er een Creeper. Netcongestie. Stikstof. Water. Een veranderende businesscase. Weg planning. En dan is er nog die ene figuur die je niet zag aankomen: de Enderman, een mysterieus wezen dat zich onverwacht kan teleporteren en die er ’s nachts met je zorgvuldig gestapelde blokken vandoor gaat. Wetgeving die verschuift. Beleid dat anders uitpakt. Een spelregel die halverwege verandert.
“Gebiedsontwikkeling wijst op een super toffe en complexe systeemopgave.”
Leontien de Waal
Sector Banker Bouw
Van vast script naar Minecraft op het hoogste level
We moeten stoppen om de gebouwde omgeving te blijven duiden als een sector van vastlopers en problemen. Terwijl het in werkelijkheid een super toffe en complexe systeemopgave met echte consequenties is, waarin je leert omgaan met onzekerheid, botsende belangen en onvolledige informatie. Geen vast script, geen ‘oefen-levels’. Zonder stap-voor-stap instructievideo op YouTube, maar gedreven door echte samenwerking, creativiteit en doorzettingsvermogen.
Dus als mijn zoon me nog eens vraagt wat ik doe, zeg ik niet meer “iets met bouwen en financieren”. Ik zeg: “Ik speel Minecraft op het hoogste niveau. Ik mag mee helpen bouwen aan steden die nooit af zijn en soms ben ik slimmer dan jouw computer.”
Deze column is eerder in Cobouw verschenen op 5 januari 2026.
Over de auteur
Leontien de Waal is sector banker Bouw. Zij volgt de belangrijkste trends en ontwikkelingen in de gebouwde omgeving. Haar ervaring en netwerk, aangevuld met kennis uit de studie Master City Developer (gebiedsontwikkeling), brengt ze in bij klanten van ABN AMRO.
Lees verder in de bouwsector
De Nederlandse bouwsector is het economische en maatschappelijke fundament onder veel andere sectoren. De sector kent verschillende uitdagingen zoals het stikstof-dossier, netcongestie, personeelstekorten en de noodzaak van productiviteitsverbetering. Geholpen door technologische innovaties en digitalisering, vindt de sector een antwoord op de uitdagingen en veranderende wet- en regelgeving. Daarbij is inzet van de hele keten nodig, van ingenieurs tot en met installateurs. Nu thema's als energie efficiëntie, milieu-impact, circulariteit en prefabricage aan relevantie winnen, zoekt de bouwsector naar een nieuw evenwicht tussen ambities, haalbaarheid en uitvoering.
