Naar de navigatie Naar de inhoud

Mijn Beslissing: Nathalie Mangnus

Ondernemers dragen een grote verantwoordelijkheid en nemen dagelijks talloze beslissingen: makkelijk of zwaar, klein of groot. Maar wat zijn die beslissingen? En vooral: hoe zijn zij tot die beslissing gekomen? Nathalie Mangnus (45), voormalig eigenaar van Noosa Amsterdam, de trendsetter van onder andere de riem met Chunks (drukknopen), vertelt haar verhaal. Collega-ondernemers van ons panel lezen mee en geven hun reactie. 

Nathalie Mangnus bedacht samen met haar compagnon Alette een riem. En niet zomaar een riem: een leren riem met drukknopen die je naar eigen smaak kan aanpassen. Het bedrijf werd een grote internationale hype, maar dit ging niet zonder slag of stoot. Nathalie vertelt welke lastige beslissing zij uiteindelijk heeft moeten nemen.

Nathalie's beslissing

‘In 2008 kwamen we op het idee om een riem als accessoire op de markt te brengen. Nadat we de merkpositionering helder hadden, hebben we verschillende designers gevraagd om mee te denken over het concept en vervolgens met een design te komen. Maar we vonden de designs niet onderscheidend genoeg. En dus besloten we zelf te gaan ontwerpen. Hierbij hebben we personalisatie – dát is waar wij in geloofden – als uitgangspunt genomen. Dat resulteerde in het idee van Chunks, drukknopen in verschillende designs. Het moest een duurzaam concept worden, versterkt door de bijzondere verhalen en symbolieken van allerlei culturen. In Nepal vonden we de juiste partij voor de productie. In 2009 brachten we de eerste riem en een serie Chunks van Noosa Amsterdam op de markt.’

‘We zijn simpel begonnen. Twee riemen in vier kleuren. Eén brede riem, één smalle riem en een serie Chunks. Daarmee gingen we langs verschillende winkels. Die kochten het direct in. Binnen de kortste tijd lagen onze riemen en Chunks in 45 winkels door het hele land. Toen was het een kwestie van afwachten: worden onze producten ook door het publiek gekocht? Het antwoord kwam snel; er werd nabesteld.’

‘De winkeliers waren onze grootste fans.’

‘In 2010 maakten we een gigantische groei door. Een nieuw kantoor en nieuwe collega’s. We besloten de logistiek uit te besteden. Ook in België en Duitsland hadden we de juiste partners gevonden. In 2011 kregen we verschrikkelijk nieuws. Mijn compagnon had kanker. Precies ten tijde van onze piek viel ze uit. Dat terwijl we ook van start gingen in Australië, Zwitserland en Rusland. We wisten ons er doorheen te slaan. Zelfs in de crisistijd. Het Chunk-concept was een concept dat door de tijd heen in het assortiment kon blijven en we bleven vernieuwen. We groeiden uit tot een volledig accessoiremerk, met naast de riemen ook armbanden, tassen en sandalen. Door de armband is de échte hype ontstaan. Mensen kwamen steeds weer terug om de Chunks te kopen. We boden de winkels veel ondersteuning om het concept te verkopen en we hadden echt een onderscheidend merk. Ook volgens de winkeliers. Alles klopte. Dankzij Noosa konden veel winkeliers ook in de crisisperiode het hoofd boven water houden. Dat maakte hen nog enthousiaster over het merk. De winkeliers waren onze grootste fans.’

‘In 2015 kwam er een ommekeer. Onze Duitse distributeur ging failliet. De voorraden die de Duitse distributeur had, werden door de curator ver onder de marktprijs verkocht in allerlei kanalen. Niet alleen in Duitsland, maar ook in Nederland en België. Onze afnemers in die landen zagen de verkoop in hun winkel stagneren, het merk was immers ergens anders veel goedkoper te verkrijgen.’

‘Ik deed twee stappen vooruit en vier stappen terug.’

‘Door deze gebeurtenis in 2015 hadden we per direct een enorme financiële uitdaging en konden we niet langer onze onafhankelijke financiële positie behouden. We slaagden erin een krediet te verkrijgen en wisten een investeerder aan te trekken. Daar kwamen we 2016 mee door, maar de uitdagingen werden niet minder groot. In 2017 moesten we reorganiseren en overige kosten werden eveneens tot een minimum beperkt. De omzet liep echter verder terug. Ik kreeg het gevoel dat ik steeds twee stappen vooruit deed om groei te realiseren, waarna ik vier stappen achteruit deed omdat de tent in brand stond. Het vreet energie om het grootste gedeelte van de tijd bezig te zijn met het managen van de financiële situatie in plaats van te bouwen en te creëren. En met de zeer beperkte middelen en een compact team werd het ook steeds moeilijker de stappen voorwaarts te kunnen verwezenlijken. Dat was erg frustrerend, want één ding weet ik zeker: het merk heeft echt nog steeds heel veel potentie!’

‘Dit was het moment om faillissement aan te vragen’ 

‘In mei 2018 was de doorbraak. Ik zag met mijn manager dat we de rekeningen echt niet meer konden betalen en het omzetperspectief ook geen oplossing bood. We hadden echt alle opties aangeboord, tot en met het niet meer uitkeren van de management fees. Ik moest een heel moeilijke beslissing nemen. Een beslissing die ik een jaar eerder al onder ogen had gezien. Toen had ik al besloten zelf die verantwoordelijkheid te nemen en die knoop door te hakken als het zover zou komen. Dit was het moment.’

‘En dus besloot ik zelf het faillissement aan te vragen. Het is niet uit te leggen hoe ongelofelijk moeilijk dat is; tien jaar lang is het een enorm onderdeel van mezelf en mijn leven geweest. Mijn eigen creatie, ik bén gewoon Noosa! Het besluit om dat los te laten was ontzettend moeilijk, ondanks het geloof in het merk en de mogelijkheden die er nog steeds zijn. Toen moest ik mijn advocaat bellen. Dat maakte het heel definitief. De tien dagen daarna ben ik op de rationele modus de aanvraag gaan voorbereiden en heb ik het nieuws met een baksteen in mijn maag zo goed en zo kwaad als het kon voor me weten te houden.’

‘En dan dat moment: ik moest het mijn team vertellen. Een zeer toegewijd team, dat zich in eerste instantie geen zorgen maakte over hun eigen baan, maar over hoe naar het was voor Noosa. Dat merk waar ze jaren aan hadden meegebouwd, voor hadden gevochten. Ook na het negatieve bericht bleef het team super toegewijd. Ook toen we ons moesten klaarmaken voor een overname.’ 

‘En die overname is gelukt. Het merk Noosa blijft bestaan. Ik heb het moeten loslaten, ondanks dat het altijd van mij zal blijven. De afgelopen tien jaar waren bizar, alles wat je in een bedrijf kunt meemaken hebben we gehad. Enorme pieken en dalen, maar ik zou het zo weer doen. Ik ben ook zeker weer in voor nieuwe ondernemersavonturen. Wat het wordt, weet ik nog niet. Daarvoor moet ik nog wel even wat meer loskomen van Noosa Amsterdam. Maar de energie, het creëren, het pionieren, daar kan ik nu alweer blij van worden!’

Wat collega-ondernemers zouden doen

Welke kijk hebben andere ondernemers op Nathalie's beslissing? Wat is hun ervaring of wat zouden zij doen? We vragen het voor deze rubriek aan onze vaste ondernemerspanel-leden. Deze week Louis Kinsbergen en Jan Zoetjes.

‘Beter een einde met pijn dan pijn zonder einde.’

Louis Kinsbergen, verkocht zijn mobiele technologiebedrijf Emexus aan 2WayTraffic: ‘Beste Nathalie, toen ik het las, dacht ik: wat een heftig, maar vooral ook moedig verhaal! En bij dat laatste aspect wil ik even stilstaan. Er zijn mij genoeg verhalen bekend van ondernemers in dergelijke situaties die zich verstoppen voor de problemen om zich heen, geen verantwoordelijkheid nemen. “Ik kan er ook niks aan doen”, om de hete brij heen draaien, rekken en het aan anderen over laten om het bedrijf naar faillissement te leiden. Ik vind het een groot teken van kracht dat je de verantwoordelijkheid hebt genomen voor de ontstane problematiek. Beter een einde met pijn dan pijn zonder einde. Door dit netjes af te ronden heb je ook weer energie voor iets nieuws gekregen en ik ben er dan ook van overtuigd dat je weer succesvol zult zijn in waar je ook mee gaat beginnen. Respect.’

‘Ik zie alleen maar een nieuw mooi verhaal aankomen.’

Jan Zoetjes, voormalig IT-ondernemer (verkocht zijn bedrijf), eigenaar Boardtalk en sparringpartner voor DGA’s en directeuren, gespecialiseerd in (persoonlijke) groei: ‘Dit vind ik nou een van de sterkere verhalen tot nu toe waar ik op mag reageren. De manier waarop Nathalie over dit avontuur praat: ik zie hier alleen maar een nieuw mooi verhaal uit komen. Want heel eerlijk? Wat heeft deze vrouw nou precies “fout” gedaan? Ik lees vooral een mooi concept, domme pech en een professionele houding. Wel zie ik de worsteling tussen doorgroeien en saneren. Daar zal ze ongetwijfeld iets hebben laten liggen, want als je gaat saneren moet je eigenlijk niet met groei bezig zijn, dat vergt de ietwat bottere bijl.’ 

‘Wat ik wel mis in dit verhaal is de toegevoegde waarde van de ingetreden investeerder. In de zoektocht naar investeerders vind ik het altijd belangrijk dat zij naast geld ook specifieke kwaliteiten of ervaring met zich meebrengen. Op die manier wordt de ondernemer met raad én daad bijgestaan. Kijk, zelfs de betere ondernemers staan er soms alleen voor en kijken door hun enthousiasme over hun bedrijf soms te lang de verkeerde kant op. Zaken als cashflow of risicovolle markten komen bij zo’n clubje kijken. De investeerders zijn op deze manier meer betrokken en kunnen in een eerder stadium de noodbel doen rinkelen. Ik ben eerlijk gezegd wel benieuwd welke plannen Nathalie momenteel aan het ontwikkelen is. Volgens mij gaat dat vast goed komen!’

Stel uw vraag via WhatsApp

Binnen 15 minuten antwoord

Zakelijk contact via Whatsapp

We beantwoorden uw vragen graag zo snel mogelijk. Daarom zijn we ook via WhatsApp bereikbaar. Doordeweeks van 8 tot 21 uur en op zaterdag van 9 tot half 6. U krijgt binnen 15 minuten antwoord.

Hulp bij Internet Bankieren